ماجرای پخش شدن فیلم خصوصی آناهیتا افشار چیست؟

به گزارش پلاس، حسین دوماری، کارگردان فیلم «بی‌دار»، اعلام کرد ویدئوی منتشر شده بخشی از یک کمپین تبلیغاتی بوده که با نمایش لوگوی فیلم و اعلام زمان اکران همراه است. او با اشاره به جست‌وجوهای فراوان کاربران برای یافتن نسخه‌ای خصوصی از فیلم، این رفتار را متناقض خواند و تاکید کرد که این اقدام نه‌تنها غیراخلاقی نیست بلکه مانند شوک الکتروشوک برای جلب توجه مخاطب ضروری است.

پیشنهاد مطالعه

مدل‌های شیک مبل نیمه‌کلاسیک برای پذیرایی خانه عروس

بیوگرافی| الهه رضایی؛ مجری دهه شصتی که کودکان را پای تلویزیون می‌نشاند

حاشیه‌های کمپین تبلیغاتی فیلم سینمایی «بی‌دار» همچنان ادامه دارد. پس از انتشار ویدئویی با حضور آناهیتا افشار که در آن بازیگر از مخاطبان می‌خواهد فیلمی از او را منتشر نکنند، واکنش‌های مختلفی در فضای مجازی شکل گرفت. حالا حسین دوماری، کارگردان این فیلم، به انتقادهای مطرح‌شده واکنش نشان داده و معتقد است این اقدام نه‌تنها غیراخلاقی نبوده، بلکه بخش مهمی از یک ایده تبلیغاتی بوده است.

دوماری برای دفاع از این کمپین به جزئیات خود ویدئو اشاره کرده است. به گفته او، در پایان کلیپ لوگوی فیلم به‌وضوح نمایش داده می‌شود و آناهیتا افشار نیز با صدای خودش اعلام می‌کند که فیلم «بی‌دار» به‌زودی در سینماهای سراسر کشور اکران خواهد شد. همچنین گریم و لباس بازیگر در این ویدئو کاملاً متعلق به شخصیت او در فیلم است و با ظاهر واقعی آناهیتا افشار تفاوت دارد.

کارگردان «بی‌دار» در بخش دیگری از صحبت‌هایش به رفتار کاربران و جست‌وجوهای اینترنتی آن روز اشاره کرده است. او با استناد به ترندهای جست‌وجوی گوگل معتقد است بسیاری از افرادی که به این کمپین اعتراض کردند، حتی ۳۰ ثانیه ویدئو را تا انتها تماشا نکرده بودند و پس از شنیدن جمله «فیلم من را منتشر نکنید»، برای پیدا کردن نسخه‌ای از یک ویدئوی به‌اصطلاح خصوصی به جست‌وجو در گوگل و کانال‌های تلگرامی روی آورده بودند.

دوماری این رفتار را متناقض می‌داند؛ چراکه به اعتقاد او، برخی از همان افرادی که برای پیدا کردن و تماشای ویدئو کنجکاوی نشان داده بودند، پس از مشخص شدن ماهیت تبلیغاتی آن، سازندگان فیلم را به بی‌اخلاقی متهم کردند.

او در پایان، ایده تبلیغاتی «بی‌دار» را به شوک دستگاه الکتروشوک تشبیه کرده و گفته است این شوک ممکن است آزاردهنده باشد، اما برای نجات بیمار ضروری است. از نگاه کارگردان، مخاطبی که حتی تحمل ۱۰ ثانیه رنج و استیصال یک زن در این ویدئو را ندارد، احتمالاً نباید به تماشای فیلم بنشیند؛ چراکه فضای خود فیلم به‌مراتب دشوارتر و سنگین‌تر خواهد بود.