آیا صداوسیما به مخاطبان واقعی توجه دارد؟ زنگ خطر آمار نگران‌کننده مخاطبان

اظهارات اخیر حجت‌الاسلام عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، درباره آمار ۶۰ تا ۷۰ درصدی افرادی که از صداوسیما استفاده نمی‌کنند، توجه‌ها را به وضعیت رسانه ملی جلب کرده است.

پیشنهاد مطالعه

«همسر مسعود شصت‌چی» از معیارهای ازدواج گفت؛ مرد بچه‌ننه کنسل است!

به گزارش تابناک، این آمار فقط یک عدد نیست. چنین آماری می‌تواند نشانه‌ای از تغییر جدی رفتار رسانه‌ای جامعه باشد. البته مهاجرت مخاطبان به شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های جدید، یک روند جهانی است. با این حال، نمی‌توان تمام کاهش مخاطب صداوسیما را به تغییر فناوری نسبت داد.

مسئله فقط رقابت با شبکه‌های اجتماعی نیست

صداوسیما امروز با مسئله‌ای فراتر از کاهش مخاطب روبه‌رو است. موضوع مهم دیگر، میزان اعتماد و اقناع مخاطبان است.

گروه‌های مختلف جامعه از عملکرد رسانه ملی انتقاد کرده‌اند. این انتقادها فقط به یک جریان سیاسی محدود نمی‌شود. منتقدان دولت و حامیان دولت نیز از زاویه‌های مختلف درباره عملکرد صداوسیما صحبت کرده‌اند.

همین مسئله نشان می‌دهد که نمی‌توان همه مشکلات را به اینستاگرام، شبکه‌های ماهواره‌ای یا پلتفرم‌های اینترنتی نسبت داد.

کیفیت محتوا و تنوع دیدگاه‌ها

یکی از پرسش‌های مهم، کیفیت محتوای تولیدشده در رسانه ملی است. تنوع دیدگاه‌ها نیز در این میان اهمیت زیادی دارد.

اگر کاهش مخاطب فقط نتیجه تغییر فناوری باشد، باید پرسید چرا موضوعاتی مانند اعتماد، شیوه روایت اخبار و کیفیت برنامه‌ها همچنان محل بحث هستند؟

حتی رئیس صداوسیما نیز پیش‌تر درباره ادامه روند کاهش مخاطب صحبت کرده بود. او همچنین اعلام کرده بود که میزان مخاطب ۶۰ تا ۷۰ درصدی برای سازمان مطلوب نیست.

سند تحول صداوسیما در کانون توجه

در این میان، سند تحول صداوسیما نیز اهمیت پیدا می‌کند. این سند با هدف تغییر رویکرد و افزایش اثرگذاری رسانه ملی تدوین شد.

با گذشت چند سال از اجرای سند، همچنان پرسش‌هایی درباره میزان تحقق اهداف آن وجود دارد. گزارش‌های مربوط به اجرای چهار ساله سند، از برخی دستاوردها خبر می‌دهند. در عین حال، چالش‌هایی مانند کاهش مخاطب و ضعف در روایتگری همچنان مطرح هستند.

تحول رسانه‌ای فقط با تغییر ساختار و برنامه اتفاق نمی‌افتد. رسانه باید بتواند فاصله خود با مخاطب را نیز کاهش دهد.

آیا صداوسیما هنوز مرجع گفت‌وگو است؟

مسئله امروز فقط این نیست که مردم چه شبکه‌ای را تماشا می‌کنند. پرسش مهم‌تر این است که صداوسیما تا چه اندازه می‌تواند مرجع اطلاع‌رسانی و گفت‌وگو درباره مسائل جامعه باشد.

رسانه ملی بودجه عمومی و مأموریت گسترده‌ای دارد. به همین دلیل، مسئله مخاطب برای آن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

وقتی گروه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی از عملکرد رسانه ملی انتقاد می‌کنند، بررسی این انتقادها اهمیت دارد. دفاع از وضعیت موجود به‌تنهایی نمی‌تواند مشکل کاهش مخاطب را حل کند.

سخنان خسروپناه چه پیامی دارد؟

سخنان خسروپناه بار دیگر موضوع کاهش مخاطب صداوسیما را مطرح کرده است. این مسئله می‌تواند فرصتی برای بررسی دلایل فاصله رسانه ملی با بخشی از جامعه باشد.

تغییر فناوری یکی از عوامل مهم این شرایط است. با این حال، کیفیت محتوا، شیوه مدیریت و تنوع دیدگاه‌ها نیز باید بررسی شود.

بازگشت مخاطب، تنها با تغییر عنوان برنامه‌ها یا ساختارهای سازمان اتفاق نمی‌افتد. صداوسیما برای افزایش ارتباط با جامعه، به بازنگری در رویکردهای رسانه‌ای خود نیاز دارد.