حقایق هولناک جنگ جهانی اول

وحشت در سنگرهای جنگ
ميليونها موش در سنگرها زندگى مى كردند و از باقى مانده غذا واجساد تغذيه مى كردند. آنها مى توانستند تا اندازه گربه رشد كنند. بوى بد غير قابل تحمل بود؛ محيط بوى گوشت در حال تجزيه، عرق، فاضلاب و گاز سمى مداد. آب راكد پوست پاهاى سربازان را دچار پوسيدگى مى كرد. بسيارى مجبور مى شدند اندامهاى خود را قطع كنند…

پیشنهاد مطالعه

صمیمت دیدنی منوچهر نوذری و منوچهری اسماعیلی؛ دهه 70

گاز خردل بى رنگ وتقريبا بى بو بود. اين گاز باعث ايجاد تاول هاى بسيار بزرگ روى پوست می‌شد وريه‌هاى قربانيان را مى سوزاند.
ارتش المان از شعله هاى آتش استفاده مى كرد كه مى توانستند سربازان را در فاصلهاى تا 40 متر زنده بسوزانند. صداى مداوم بمب‌ها سربازان را ديوانه مى كرد؛ بسيارى از آنها بى وقفه مى لرزيدند وبر اثر تروما، توانايى صحبت كردن را از دست میدادند

حدود ٢٠ ميليون نفر، شامل نظاميان و غير نظاميان، جان خود را از دست دادند ويك نسل كامل از جوانان نابود شد. براورد می‌شود اين درگيرى حدود ٢٠ ميليون كشته در ميان غير نظاميان و نيروهاى نظامى، و همچنين حدود ٢١ ميليون زخمى بر جاى گذاشته باشد. اين جنگ در اروپا بيش از ٣ ميليون بيوه و ميليون كودك بدون والدين بر جاى گذاشت.

بقاياى اجساد سربازان همچنان در ميدان هاى نبرد قديمى كشف مى شوند.شناسايى آن ها بيش از ١٠٠ سال پس از مرگشان انجام می‌شود.

ميزان تلفات تقريباً غير قابل تصور بود. در نخستين روز نبرد سام، ارتش بريتانيا تنها در ٢٢ ساعت حدود ٥٧ هزار تلفات داد كه بيش از ١٩ هزار نفر از آنها كشته بودند.
اين نبرد با استفاده از نخستين تانكها و زندگى سخت و بى رحمانه در سنگرها شناخته مى شود. نويسنده، جى. آر. آر.
تالكين، در آنجا جنگيد وزنده ماند. اين نبرد در زمستان بدون هيج پيروز واقعى به پايان رسيد. نيروهاى متفقين تنها حدود ١٠ كيلومتر بيشروى كردند.

آنفلولانزای اسپانیایی:

ميدان هاى نبرد جنگ جهانى اول محيطى ايده آل براى گسترش اين بيمارى ايجاد كردند. جابه جايى گسترده نيروها و سوء تغذيه، به گسترش مرگبارترین همه‌گیری قرن بیستم سرعت بخشید.