‌ آرشیوی که از زمان عقب مانده/ پلتفرمی به دور‌ از شیدایی

به گزارش پلاس، در بازاری که هر هفته با یک سریال تازه، یک مستند غافلگیرکننده یا یک خرید خارجی داغ می‌شود، ایستادن به معنای عقب ‌ماندن است. پلتفرم‌ها برای بقا باید ضربان داشته باشند؛ باید مدام به‌روز شوند، ریسک کنند، جریان بسازند و مخاطب را درگیر نگه دارند. «شیدا» اما در این میدان، بیشتر شبیه سکویی است که صدای تپش در آن به زحمت شنیده می‌شود. نامش وعده شور و اشتیاق می‌دهد، عملکردش اما تصویری سرد و کم‌تحرک ارائه می‌کند.

پیشنهاد مطالعه

صمیمت دیدنی منوچهر نوذری و منوچهری اسماعیلی؛ دهه 70

تنوع موضوعی در این پلتفرم محدود است. سبد تولیدات آن گستره‌ای از ژانرها را پوشش نمی‌دهد و بیشتر در چند قالب تکرارشونده می‌چرخد. در حالی که رقبای اصلی با ترکیب درام اجتماعی، معمایی، کمدی، تاریخی و حتی آثار تجربی، طیف‌های مختلف مخاطب را هدف گرفته‌اند، «شیدا» هنوز به هویت مشخصی نرسیده است. نه برند ژانری ساخته و نه مسیر تازه‌ای را پیشنهاد داده است. نتیجه، فاصله‌ای معنادار با دیگر بازیگران این میدان است؛ فاصله‌ای که در ذهن مخاطب هم تثبیت شده.

تولیداتی که جرقه نمی‌زنند

در بخش تولیدات اختصاصی، کارنامه «شیدا» پرشمار نیست. جز «مو به مو» که توانست تا حدی توجه مخاطب را جلب کند و فصل نخست «بامداد خمار» که پرونده‌اش بسته شد، باقی آثار بیشتر در حد تجربه‌هایی کم‌هیجان باقی ماندند. «پرسونا» با وجود ایده اولیه قابل بحث، در اجرا دچار لکنت شد. «رباط صلیبی» نتوانست از ظرفیت موضوعی خود بهره بگیرد و خیلی زود از مدار گفت‌وگوهای عمومی خارج شد. «آبان» نیز با حضور چهره‌های شناخته‌شده، انتظاراتی بالا ایجاد کرد اما ضعف در ساختار فیلمنامه و ریتم، آن را به اثری متوسط تقلیل داد؛

پروژه‌ای پرهزینه که خروجی‌اش هم‌سنگ سرمایه‌گذاری تبلیغاتی‌اش نبود. مشکل اینجاست که ستاره داشتن جای خلاقیت را نمی‌گیرد. مخاطب امروز با انبوهی از گزینه‌ها روبه‌روست؛ اگر قصه کشش نداشته باشد و کیفیت ساخت در سطح مطلوب قرار نگیرد، به‌سادگی سراغ پلتفرم بعدی می‌رود. «شیدا» هنوز فرمولی برای خلق یک اثر جریان‌ساز پیدا نکرده است؛ اثری که بتواند به تنهایی برند پلتفرم را بالا بکشد و نامش را وارد حافظه جمعی کند.

 آرشیوی که از زمان عقب مانده

ضعف تنها به تولیدات داخلی محدود نمی‌شود. در بخش فیلم‌ها و سریال‌های خارجی نیز به‌روزرسانی کُند و انتخاب‌های محافظه‌کارانه به چشم می‌آید. در شرایطی که رقبا با فاصله‌ای کوتاه آثار روز جهان را عرضه می‌کنند و از موج‌های جهانی عقب نمی‌مانند، «شیدا» در بسیاری موارد از قافله جا می‌ماند. همین مسئله، تصویر پلتفرم را به سکویی کم‌تحرک بدل کرده است؛

سکویی که بیشتر واکنش نشان می‌دهد تا کنش خلق کند. پویایی در بازار شبکه نمایش خانگی یک امتیاز لوکس نیست؛ شرط بقاست. کاربر امروزی به تجربه کاربری روان، پیشنهادهای هوشمند، تنوع ژانر و تولیدات پرقدرت عادت کرده است. اگر این عناصر کنار هم قرار نگیرند، وفاداری شکل نمی‌گیرد. «شیدا» در وضعیت فعلی، بیش از آنکه مقصد باشد، گزینه‌ای گذراست.

این پلتفرم برای خروج از این وضعیت، نیازمند بازتعریف راهبرد تولید، جسارت در انتخاب سوژه‌ها، سرمایه‌گذاری بر فیلمنامه و نگاه جدی‌تر به بازار جهانی است. نام «شیدا» ظرفیت یک برند پرشور را دارد؛ اما تا زمانی که این شور در سیاست‌گذاری و تولید دیده نشود، این نام در حد یک عنوان باقی می‌ماند. در بازاری که هر روز تماشاگر سخت‌گیرتر می‌شود، سکون، بزرگ‌ترین ریسک است.

منبع: هفت صبح