چهره هالیوود ظاهراً چندان تغییر نکرده است. ستاره‌های جوان امروزی شباهت‌های قابل‌توجهی به بازیگران سرشناس دهه‌های گذشته دارند؛ از جمله بازیگری که به‌دلیل ظاهرش با جولیا رابرتس جوان مقایسه شده و برخی او را زیباترین زن جهان نامیده‌اند.

 

فرش قرمزهای هالیوود امروز با ۲۰، ۳۰ یا حتی ۴۰ سال قبل تفاوت زیادی دارند، اما به نظر می‌رسد بعضی ویژگی‌ها همچنان محبوبیت خود را حفظ کرده‌اند.

هر نسل چهره‌های تازه‌ای را به‌عنوان ستاره‌های محبوب معرفی می‌کند، با این حال برخی فرم‌های صورت و ویژگی‌های ظاهری بارها تکرار می‌شوند و تصویری آشنا از زیبایی هالیوودی را زنده نگه می‌دارند.

تابستان امسال، الا روبین ۲۴ ساله پس از حضور در سریال جدید و بسیار محبوب Sterling Point محصول Amazon Prime، با سرعت زیادی به شهرت رسید. او در این مجموعه نقش آنی را بازی می‌کند؛ دختری که یک جزیره مرموز در کانادا به او به ارث می‌رسد.

الا روبین خیلی زود پس از جلب توجه مخاطبان، با جولیا رابرتس مقایسه شد. موهای پرپشت فرفری بلوطی و لبخند عریض او یادآور ظاهر جولیا رابرتس در دهه ۱۹۹۰ است و همین مسئله باعث شده بسیاری از کاربران او را بدل این ستاره ۵۸ ساله بدانند.

شباهت الا تنها به جولیا رابرتس محدود نشده و برخی مخاطبان، او را از نظر چهره با آن هاتاوی، ستاره مطرح دهه ۲۰۰۰ نیز مقایسه کرده‌اند. با وجود آنکه ظاهر الا روبین حتی با عنوان زیباترین زن جهان توصیف شده، او تنها چهره جدیدی نیست که مخاطبان را به یاد ستاره‌های نسل‌های گذشته می‌اندازد. برخی از این شباهت‌ها حتی به دوران طلایی هالیوود بازمی‌گردند.

ستاره‌های امروزی و شباهت به چهره‌های قدیمی

چشم‌های عمیق زندایا و موهای تیره و حالت‌دار او، حال‌وهوای جذابیت سینمایی کاترین زتا-جونز در دهه ۱۹۹۰ را تداعی می‌کند. موهای مسی ایلا فیشر نیز بسیاری را به یاد آن-مارگرت، نماد زیبایی دهه ۱۹۶۰ می‌اندازد.

کری مالیگان با چهره ظریف و موهای بلوندش شباهت‌هایی به ساندرا دی، ستاره مشهور دهه ۱۹۵۰ دارد. از سوی دیگر، جنیفر لارنس در برخی تصاویر شباهت زیادی به هلن میرن در دوران جوانی پیدا می‌کند.

شباهت لی‌لی کالینز به آدری هپبورن نیز یکی از موارد جالب این مقایسه‌هاست. ابروهای پررنگ و استخوان‌بندی مشخص صورت کالینز باعث شده انتخاب او برای ایفای نقش هپبورن در یک فیلم زندگی‌نامه‌ای چندان دور از انتظار نباشد.

سوفیا ورگارا نیز بارها با سوفیا لورن مقایسه شده است؛ شباهتی که تا حد زیادی به ظاهر همیشه آراسته، ویژگی‌های تیره و جذابیت کلاسیک هر دو بازیگر ارتباط دارد. کارلی کلاوس، سوپرمدل مشهور، نیز از نظر فرم تیز و گربه‌ای چهره شباهت‌هایی با لورن باکال، ستاره مطرح دهه ۱۹۵۰ دارد.

چرا ما چهره‌های جدید را شبیه ستاره‌های قدیمی می‌بینیم؟

سانا خان، متخصص زیبایی و مراقبت از پوست در مرکز Avicenna Wellbeing واقع در خیابان مریلبون های‌استریت، در گفت‌وگو با Daily Mail توضیح داد که با وجود معرفی مداوم ستاره‌های تازه در هالیوود، ویژگی‌های ظاهری مورد علاقه مخاطبان اغلب در قالبی تازه اما آشنا دوباره ظاهر می‌شوند.

او گفت:

این اتفاق لزوماً به این معنا نیست که ما به‌طور ویژه به یک ویژگی خاص علاقه داریم، بلکه ذهنمان تمایل دارد میان چهره‌های جدید و چهره‌هایی که قبلاً دیده‌ایم، شباهت پیدا کند. ما مرتب با چهره‌های جدید و بازیگران تازه‌کار روبه‌رو می‌شویم و بلافاصله با خودمان می‌گوییم این چهره ما را یاد شخص دیگری می‌اندازد. دلیلش این است که مغز انسان به‌صورت طبیعی به الگوهای آشنای صورت جذب می‌شود. ما همیشه تمام اجزای یک صورت را به شکل کامل بررسی نمی‌کنیم. گاهی یک لبخند خاص، نحوه قرار گرفتن ابروها، حالت چشم‌ها یا فرم استخوان گونه و فک کافی است تا چهره‌ای جدید برایمان آشنا به نظر برسد.

به گفته او، همین آشنایی باعث می‌شود حتی با تغییر مد مو، فرم ابرو یا سبک آرایش، بتوانیم یک چهره تازه را به فرد مشهوری که از قبل می‌شناسیم ارتباط دهیم. سانا خان درباره الا روبین توضیح داد:

ما سال‌هاست جولیا رابرتس و آن هاتاوی را می‌شناسیم. وقتی به الا روبین نگاه می‌کنیم، ابروهای تیره و مشخص و لبخند پهن او یادآور هر دو بازیگر است. او دقیقاً شبیه هیچ‌کدام از آن‌ها نیست، اما ذهن ما ویژگی‌های آشنا را تشخیص می‌دهد و او را در همان خانواده بصری قرار می‌دهد.

او همچنین تأکید کرد که مدل مو، آرایش، نورپردازی، حالت چهره و نوع استایل می‌توانند این شباهت‌ها را بسیار پررنگ‌تر کنند. سانا خان گفت:

مدل مویی که ابروها و استخوان گونه را بیشتر نمایان کند، می‌تواند شباهت دو چهره را بسیار بیشتر نشان دهد. در مقابل، تغییر مدل چتری، رنگ مو یا سبک آرایش ممکن است این شباهت را کاملاً متفاوت کند. یک الگوی واحد برای زیبایی هالیوودی وجود ندارد. چیزی که همیشه جذاب باقی می‌ماند، تناسب، هماهنگی اجزای صورت و ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر فرد است. مسئله داشتن یک عضو کاملاً بی‌نقص نیست، بلکه هماهنگی میان چشم‌ها، بینی و لب‌هاست که می‌تواند حس آشنایی ایجاد کند. ما این زنان را به خاطر کامل بودن چهره‌هایشان به یاد نمی‌آوریم؛ دلیل ماندگاری آن‌ها این است که چهره‌ای متمایز و قابل تشخیص دارند.