نامه صابر ابر سعید سریال تاسیان به شیرین عاشقانه بود؟

به گزارش پلاس، اما سکانس پایانی قسمت 22 با مونولوگ احساسی صابر ابر یا سعید روبه رو می شویم که یکی از بهترین نامه های سینمای ایران نامیده شد.

پیشنهاد مطالعه

صمیمت دیدنی منوچهر نوذری و منوچهری اسماعیلی؛ دهه 70

بخش مهمی از جذابیت درام سریال تاسیان روی رفاقت میان امیر و سعید بنا شده بود؛ رفاقتی دیرینه که دستمایه‌ای برای شکل‌گیری ماجراهای اصلی سریال می‌شد.یادآور می‌شود که در این متن بخش‌های مهمی از داستان اسپویل می‌شود.

امیر به عنوان یک کارگر ساده چاپخانه، بعد از اینکه به عشق شیرین گرفتار می‌شد، به واسطه جایگاهی که رفیقش سعید در ساواک داشت به استخدام آنجا درمی‌آمد تا به واسطه این شغل به شیرین نزدیک شود. سعید در شرایط مختلف با امیر همکاری می‌کرد و در تصمیم‌هایش برای مبارزه با جمشید نجات، پشت او می‌ایستاد. سکانس گریه امیر از دلتنگی شیرین به وقت مستی و رقص تلخ او در همراهی با سعید، یکی از درخشان‌ترین سکانس‌های این سریال بود.

در قسمت بیست‌ویکم رازهایی توسط سعید فاش می‌شود که امیر توان رویارویی با آنها را ندارد. سعید به طرف امیر اسلحه می‌گیرد و می‌گوید همه‌چیز را درنامه‌ای برای شیرین نوشته است. او فاش می‌کند که تمام مدت شیرین را دوست داشته و پای عشق به او بیشتر از امیر ایستاده است. با فاش شدن این راز توسط سعید، امیر دیگر نمی‌تواند تحمل کند و او را هل می‌دهد. سعید روی یک جسم تیز می‌افتد و همان لحظه می‌میرد. با مرگ سعید رفاقت میان آنها برای همیشه تمام می‌شود.

اما سکانس پایانی قسمت 22 با مونولوگ احساسی سعید روبه رو می شویم «شاید اگه همه باهم حرف میزدیم خیلی چیزا اتفاق نمی افتاد» که یکی از بهترین نامه های سینمای ایران نامیده شد.