نگاهی به حرمسرای دونالد ترامپ| چگونه ملکه‌های زیبایی در دولت ترامپ پست گرفتند؟

در تقاطعی غریب اما رو به گسترش، دنیای پر زرق و برق مسابقات زیبایی با فضای سیاسی محافظه‌کاران آمریکا در هم تنیده است؛ پدیده‌ای که از حضور در مراسم تحلیف تا انتصاب در پست‌های کلیدی دولتی، میراث فرهنگی و سیاسی تازه‌ای را رقم زده است.

پیشنهاد مطالعه

دکوراسیون خانه شیک پردیس احمدیه / از بالکن بزرگ تا گلخانه سرسبز خانگی

به گزارش پلاس، آنچه برای «اَمبر هالس»، جوان‌ترین سناتور تاریخ داکوتای جنوبی، صرفاً یک مسابقه زیبایی نبود، بلکه به مثابه پیروزی فرهنگی تلقی می‌شود. این اولین بار نیست که فضای رنگین و درخشان مسابقات زیبایی با گفتمان سیاسی «ماگا» (MAGA) در هم می‌آمیزد. ردپای این پیوند در اتفاقات اخیر پررنگ‌تر از همیشه به چشم می‌خورد.
از ملکه زیبایی تا بانوی اول سیاست:
«اَبی استاکارد»، ملکه زیبایی وقت آمریکا، با لباسی مزین به شعار انتخاباتی ترامپ در مراسم تحلیف او حاضر شد. این تنها آغاز ماجرا بود. ترامپ بعدها در چینش کابینه خود نیز نگاه ویژه‌ای به چهره‌های شناخته شده از دنیای مسابقات زیبایی داشت. «کریستی نوم»، برنده «ملکه برف داکوتای جنوبی» در سال ۱۹۹۰، به عنوان وزیر امنیت داخلی منصوب شد و «آنا کلی»، ملکه سابق ویرجینیا، به معاون سخنگوی کاخ سفید راه یافت.

حتی در پرونده‌های حقوقی نیز نام ملکه‌های زیبایی به میان آمده است. ماه گذشته، «لینزی هالیگان»، نیمه‌نهایی سابق «میس کلرادو»، پس از کنار رفتن دادستان ارشد، مسئولیت پرونده قضایی علیه «جیمز کومی»، رئیس پیشین اف‌بی‌آی، را بر عهده گرفت و به عنوان دادستان شرق ویرجینیا منصوب شد.
اما در این میان، نام «اریکا کرک»، همسر فقید فعال محافظه‌کار «چارلی کرک»، درخششی ویژه داشت. اریکا که در سال ۲۰۱۲ «میس آریزونای آمریکا» بود، در مراسم خاکسپاری همسرش با سخنرانی پرشور خود، از ارزش‌های سنتی زناشویی دفاع کرد و جایگاه مرد به عنوان رهبر معنوی و زن به عنوان نگهبان خانه را برجسته ساخت.
جشن زنانگی یا حفظ وضع موجود؟
«بریتنی هوگوبوم»، سردبیر مجله محافظه‌کار «Evie Magazine»، معتقد است که جامعه از دوران «هیلاری کلینتون» عبور کرده و وارد عصری شده که «زنانگی دوباره جشن گرفته می‌شود.» او با اشاره به تیتر اخیر مجله‌اش با عنوان «آیا فرهنگ محافظه‌کار می‌تواند زن زیبای آمریکا را دوباره بزرگ کند؟»، بر نقش فرهنگی قدرتمند زیبایی و ظاهر در درک دولت فعلی تأکید دارد.

طرفداران مسابقات زیبایی، این رقابت‌ها را صرفاً ظاهری نمی‌دانند، بلکه آن را مدرسه‌ای برای مهارت‌های اجتماعی، انضباط و سخنوری توصیف می‌کنند. «هیلاری لیوی فریدمن»، نویسنده کتاب «سلطنت پیچیده مسابقات زیبایی در آمریکا»، ملکه‌های زیبایی را افرادی می‌داند که «چگونه خود را ارائه کنند، چطور مانند سیاستمداران نطق انتخاباتی داشته باشند و چطور رسانه‌ای رفتار کنند.»
در مقابل، منتقدان بر این باورند که قضاوت بر اساس ظاهر در این مسابقات، شبیه به دنیای ترامپ است. «کیمبرلی هملین»، استاد تاریخ زنان، می‌گوید: «قوانین موفقیت در مسابقات زیبایی دقیقاً شبیه قوانین موفقیت در دنیای ترامپ است: همیشه باید عالی به نظر برسی، همیشه آماده حضور در صحنه باشی، جذاب باشی و همیشه مطابق میل رئیس رفتار کنی.» «مارگوت میفلین»، نویسنده کتاب «به دنبال دختر شایسته آمریکا»، هر دو فرهنگ «ماگا» و مسابقات زیبایی را در حفظ وضع موجود مشترک می‌داند و معتقد است هر دو، زنانی را می‌ستایند که مطابق با الگوهای سنتی زنانه رفتار می‌کنند: «ظریف، زیبا و مطیع.

تضاد درونی یک زن جوان:
«اَمبر هالس»، با وجود اذعان به نقش مسابقات زیبایی در رشد شخصی و حرفه‌ای خود، از ایده‌آل نبودن اجبار زنان به «ظاهر شدن با لباس زیر برای گرفتن بورس تحصیلی» سخن می‌گوید. این جمله، تضاد درونی موجود در این پدیده را به خوبی نمایان می‌سازد؛ جایی که زیبایی، قدرت و سیاست در هم تنیده شده و مسیرهای تازه‌ای را در جامعه آمریکا می‌گشایند.