نگاهی به لالیگا ۲۰۲۶/۲۷؛ بازگشت مورینیو، نبرد دوباره رئال و بارسا و فصل پرهیجان اسپانیا

لالیگا این هفته برای فصل ۲۰۲۶/۲۷ بازمی‌گردد. پیش از شروع رقابت‌ها، به چند داستان مهمی که باید در ماه‌های آینده این لیگ دنبال شوند نگاهی می‌اندازیم.

پیشنهاد مطالعه

بهنوش طباطبایی تغییر چهره داد؛ خانم بازیگر با استایل جادوگری جلب توجه کرد

آیا ژوزه مورینیو می‌تواند ثابت کند هنوز در این سطح جایگاه دارد؟

ژوزه مورینیو احتمالاً باور نمی‌کرد چنین فرصتی دوباره نصیبش شود.

پس از چند سال دوری از باشگاه‌های سطح اول فوتبال اروپا (با احترام به تاتنهام، رُم، فنرباغچه و بنفیکا)، مورینیو بار دیگر هدایت رئال مادرید را بر عهده گرفته است؛ آن هم برای دومین دوره حضورش روی نیمکت این تیم.

این انتخاب احتمالاً بسیاری از هواداران دنیای فوتبال را غافلگیر کرد. چراکه نفوذ و تأثیر مورینیو در بالاترین سطح فوتبال طی سال‌های اخیر به‌تدریج کاهش یافته بود؛ با این حال، شاید بزرگ‌ترین باشگاه جهان احساس کرد که پس از تجربه ناموفق با ژابی آلونسو در فصل گذشته، او گزینه مناسبی برای بازگرداندن تیم به روزهای خوب است.

آلونسو پیش از جام جهانی باشگاه‌ها به رئال مادرید پیوست. انتظار می‌رفت او پس از چهار سال موفقیت‌آمیز زیر نظر کارلو آنچلوتی، فوتبال پویا، انرژی تازه و رویکرد تاکتیکی مدرن‌تری به تیم اضافه کند.

اما آلونسو در ژانویه از سمت خود کنار رفت؛ چراکه ظاهراً نتوانسته بود ارتباط لازم را با بازیکنان برقرار کند یا آن‌ها را به درستی بودن مسیر تاکتیکی‌اش متقاعد کند. گزارش‌هایی درباره اختلاف او با مدیران باشگاه و برخی بازیکنان بارها منتشر شد و به نظر می‌رسید آلونسو پذیرفته که در این نبرد شانسی ندارد؛ چراکه رئال جدایی او را با عنوان «توافق دوجانبه» اعلام کرد.

آلوارو آربلوا تا پایان فصل ۲۰۲۵/۲۶ هدایت تیم را بر عهده گرفت، اما رئال مادرید به ندرت توانست تهدیدی جدی برای صدرنشینی بارسلونا ایجاد کند. در نهایت، تیم هانسی فلیک پس از پیروزی ۲-۰ در ال‌کلاسیکو و با سه بازی باقی‌مانده، قهرمانی را قطعی کرد.

با توجه به اختلافات و تنش‌هایی که گفته می‌شد فصل گذشته تأثیر زیادی روی عملکرد رئال مادرید گذاشته بود، شاید انتخاب مورینیو چندان عجیب نباشد. یک مربی مقتدر، مورد احترام و باتجربه شاید همان چیزی باشد که رختکن مادرید به آن نیاز دارد. صحبت‌های نخستین او در مصاحبه رسمی با رسانه‌های باشگاه در ماه گذشته نیز نشان داد مأموریت مورینیو کاملاً مشخص است.

مورینیو گفت:

موضوع این نیست که نگران خودم باشم یا اینکه تعداد زیادی جام می‌برم یا نه. من اینجا هستم تا به همه کمک کنم بهتر شوند؛ بازیکنان، اعضای کادر فنی… تا فرهنگی از کار، مسئولیت‌پذیری و جاه‌طلبی ایجاد کنیم. چیزی که به‌خوبی می‌شناسم: مسئولیت و افتخار کار کردن برای رئال مادرید. موضوع فقط کار کردن در رئال مادرید نیست؛ موضوع کار کردن برای رئال مادرید است. با همین روحیه و مأموریت به اینجا آمده‌ام.

مورینیو به داشتن رویکردی سخت‌گیرانه و انضباطی مشهور است. شاید رختکن رئال مادرید به چنین شخصیتی نیاز داشته باشد؛ به‌خصوص اینکه فعالیت‌های نقل‌وانتقالاتی باشگاه نیز نشانه‌های امیدوارکننده‌ای ارائه می‌دهد.

مارک کوکوریا و برناردو سیلوا شخصیت‌های قدرتمندی دارند؛ دنزل دومفریز و ابراهیما کوناته تجربه زیادی در بالاترین سطح فوتبال به همراه می‌آورند؛ کارلوس اسپری یک مهاجم نوک جوان و آینده‌دار است و یان دیومانده نیز پتانسیل تبدیل شدن به یکی از بهترین بازیکنان جهان را دارد. او همچنین در گذشته بارها به دلیل نگرش حرفه‌ای و رفتار مناسبش مورد تحسین قرار گرفته است.

مورینیو بازیکنان زیادی برای کار کردن در اختیار دارد و شخصیت او می‌تواند کاملاً مناسب این شرایط باشد. با این حال، هنوز مشخص نیست که سبک عمل‌گرایانه او همچنان در فوتبال مدرن جایگاهی دارد یا نه.

فعالیت‌های دیرهنگام در نقل‌وانتقالات می‌تواند مسیر بارسلونا را تغییر دهد

بارسلونا در فصل ۲۰۲۶/۲۷ به دنبال کسب سومین قهرمانی پیاپی خود در لالیگا خواهد بود؛ اتفاقی که تنها برای سومین بار در تاریخ باشگاه می‌تواند رخ دهد. با این حال، آن‌ها انتظار دارند رئال مادرید نسبت به فصل گذشته فشار بسیار بیشتری به آن‌ها وارد کند.

تیم هانسی فلیک فصل گذشته با اختلاف بهترین تیم اسپانیا بود و پس از پیروزی در ال‌کلاسیکوی ماه مه، سه هفته مانده به پایان فصل قهرمانی را قطعی کرد.

با این حال، با نزدیک شدن به شروع فصل ۲۰۲۶/۲۷ هنوز این احساس وجود دارد که بارسلونا کارهای زیادی برای انجام دادن دارد.

روبرت لواندوفسکی برای پیوستن به شیکاگو فایر در لیگ MLS این تیم را ترک کرد و مارکوس رشفورد نیز پس از اینکه بارسلونا تصمیم گرفت بند خرید او را فعال نکند، به منچستریونایتد بازگشت.

اگرچه کریم آدیمی و آنتونی گوردون به تیم اضافه شده‌اند، اما به نظر می‌رسد مهم‌ترین فعالیت‌های بارسلونا در بازار نقل‌وانتقالات هنوز باقی مانده است؛ مذاکراتی که موفقیت یا شکست آن‌ها می‌تواند تأثیر مستقیمی بر اهداف باشگاه در فصل پیش رو داشته باشد.

برای مثال، نه آدیمی و نه گوردون گلزنانی فوق‌العاده محسوب نمی‌شوند. بیشترین تعداد گل آدیمی در یک فصل بوندسلیگا با پیراهن دورتموند تنها هفت گل بوده است. گوردون نیز در فصل ۲۰۲۳/۲۴ لیگ برتر انگلیس ۱۱ گل به ثمر رساند، اما این یک رکورد استثنایی برای او محسوب می‌شود؛ چراکه در سایر فصل‌ها بهترین آمارش شش گل در فصل‌های ۲۰۲۴/۲۵ و ۲۰۲۵/۲۶ بوده است.

عمق ترکیب بارسلونا فصل ۲۰۲۶/۲۷

رشفورد با وجود اینکه در فصل گذشته لالیگا بازیکن ثابت و بدون رقیب ترکیب اصلی نبود، هشت گل به ثمر رساند و لواندوفسکی نیز ۱۴ گل زد.

با توجه به اینکه فران تورس نیز راهی پاری‌سن‌ژرمن شد، بارسلونا در تابستان امسال بخش قابل توجهی از توان گلزنی خود را از دست داده است.

به نظر می‌رسد هدف اصلی بارسلونا برای جبران بخشی از این کمبود، خولین آلوارز از اتلتیکو مادرید باشد؛ هرچند روخی‌بلانکوس هنوز تمایلی به فروش او نشان نداده‌اند.

یکی دیگر از اهداف بزرگ بارسلونا در بازار نقل‌وانتقالات، رودری از منچسترسیتی است.

برنده توپ طلای ۲۰۲۴ احتمالاً نزدیک‌ترین بازیکن به سرخیو بوسکتس پس از ظهور او از آکادمی بارسلونا در حدود ۲۰ سال پیش است و سخت می‌توان انتقالی پیدا کرد که بیشتر از رودری با فلسفه بارسلونا هماهنگ باشد.

او بهترین بازیکن جهان در کنترل ریتم بازی و پست هافبک دفاعی محسوب می‌شود و حضورش می‌تواند خط میانی قدرتمند فعلی بارسلونا را یک سطح دیگر ارتقا دهد.

فعالیت‌های رئال مادرید در بازار نقل‌وانتقالات تحسین زیادی به همراه داشته است، اما اگر بارسلونا بتواند رئال را در جذب رودری شکست دهد و اتلتیکو را برای فروش آلوارز متقاعد کند، تیم فلیک بار دیگر اصلی‌ترین مدعی قهرمانی خواهد بود.

ترویج حس نوستالژی و بازگشت خاطره‌انگیزها

در فصل جدید، حضور تیم‌های صعودکننده حس واضحی از نوستالژی و خاطره را به همراه دارد؛ چراکه مالاگا، ریسینگ سانتاندر و دپورتیوو لاکرونیا پس از سال‌ها دوری دوباره به لالیگا بازگشته‌اند.

دوران حضور این سه تیم خارج از سطح اول فوتبال اسپانیا آسان نبوده است.

ریسینگ سانتاندر به‌عنوان قهرمان لالیگا ۲ (سگوندا) به سطح اول بازگشته، اما در میان سه تیم صعودکننده، طولانی‌ترین دوری از لالیگا را داشته است.

سقوط و صعود ریسینگ سانتاندر

آن‌ها در فصل ۲۰۱۱/۱۲ از لالیگا سقوط کردند و این نخستین بازگشت‌شان پس از آن زمان خواهد بود. پیش از آخرین سقوط، ریسینگ در ۱۸ فصل از ۱۹ فصل لالیگا بازی کرده بود و حتی یکی از ۱۰ عضو مؤسس این لیگ در سال ۱۹۲۹ محسوب می‌شد.

پس از سقوط از لالیگا در سال ۲۰۱۲، ریسینگ به اندازه حضور در سگوندا (۷ فصل)، در دسته سوم فوتبال اسپانیا نیز بازی کرد؛ یعنی خارج از ساختار حرفه‌ای فوتبال این کشور. سال‌هایی از بحران‌های مالی و مدیریتی پشت سر گذاشته شد و این تیم یک دوره بی‌سابقه چهار ساله را در سگوندا B قدیم (سطح سوم) تجربه کرد.

دپورتیوو نیز شرایط مشابهی داشت. هرچند این تیم به اندازه ریسینگ از لالیگا دور نمانده بود و در سال ۲۰۱۸ سقوط کرد، اما آن‌ها نیز پس از آخرین حضورشان در سطح اول، یک دوره چهار ساله بی‌سابقه را در دسته سوم فوتبال اسپانیا سپری کردند. حتی در فصل ۲۰۲۰/۲۱ تا آستانه سقوط به دسته چهارم نیز پیش رفتند.

پیش از فصل ۲۰۲۰/۲۱، دپورتیوو تنها دو بار از سال ۱۹۲۹ در دسته سوم حضور داشت؛ در فصل‌های ۱۹۷۴/۷۵ و ۱۹۸۰/۸۱. این تیم از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۱ یکی از اعضای ثابت لالیگا بود؛ دوره‌ای که «سوپر دپور» موفق شد در فصل ۱۹۹۹/۲۰۰۰ قهرمان اسپانیا شود و هشت بار دیگر نیز در جمع سه تیم برتر لیگ قرار بگیرد.

سقوط و صعود دیپورتیوو لاکرونیا

پس از بازگشت به سگوندا در فصل ۲۰۲۴/۲۵، دپورتیوو برنامه‌ای برای بازگشت پایدار به لالیگا طراحی کرد؛ برنامه‌ای که تمرکز ویژه‌ای روی آکادمی باشگاه و جذب بازیکنان ارزان اما بااستعداد از خارج داشت. این پروژه خیلی زود نتیجه داد؛ تیمی که در فصل ۲۰۲۴/۲۵ رتبه پانزدهم را کسب کرده بود، در فصل ۲۰۲۵/۲۶ به رتبه دوم رسید و راهی لالیگا شد.

مالاگا نیز همراه با دپورتیوو در سال ۲۰۱۸ به دسته پایین‌تر سقوط کرد و دوران حضورش خارج از لالیگا حتی شاید سخت‌تر بود.

این باشگاه که تا سال ۲۰۱۳ در سطح لیگ قهرمانان اروپا بازی می‌کرد، سال‌ها با مشکلات مالی جدی و اختلافات مربوط به مالکیت دست‌وپنجه نرم کرد. شیخ عبدالله آل‌ثانی، مالک این باشگاه، ماه گذشته با حکم دادگاه اسپانیا به دلیل اتهام سوءاستفاده مالی با دستور تفتیش، بازداشت و زندان روبه‌رو شد.

مالاگا در سال ۲۰۲۳ به دسته سوم نیز سقوط کرد، اما با تمرکز روی بازیکنان پرورش‌یافته در آکادمی خود دوباره بازسازی شد و تنها پس از یک فصل به سگوندا بازگشت. پس از یک فصل تثبیت در ۲۰۲۴/۲۵، آن‌ها در فصل ۲۰۲۵/۲۶ برای صعود جنگیدند و در نهایت با پیروزی مقابل رقیب منطقه‌ای خود آلمریا در پلی‌آف به لالیگا رسیدند.

با این حال، برای مدتی به نظر می‌رسید فصل ۲۰۲۵/۲۶ هم قرار است برای مالاگا طولانی و دشوار باشد. پس از شروع ضعیف، سرخیو پلیسر در ماه نوامبر برکنار شد و جای او را مربی تیم دوم باشگاه، اتلتیکو مالاگنیو، گرفت.

باشگاه اعلام کرد این انتخاب همچنان نشان‌دهنده اهمیت آکادمی در پروژه مالاگا است؛ تصمیمی که نتیجه داد. خوان فرانسیسکو فونِس در ۹ بازی نخست خود بدون شکست باقی ماند و اگرچه دو شکست در سه بازی ماه فوریه روند خوب تیم را متوقف کرد، مالاگا خیلی زود یک روند ۹ بازی بدون شکست دیگر را آغاز کرد.

فونِس الهام‌بخش بازگشت مالاگا به سطح اول فوتبال اسپانیا شد تا یکی دیگر از تیم‌های خاطره‌انگیز برای هواداران لالیگا دوباره به این رقابت‌ها برگردد.

دوران‌های جدید

دو مربی مطرح نیز پس از دوره‌های موفق در پایان فصل ۲۰۲۵/۲۶ از سمت خود جدا شدند.

دور دوم حضور مارسلینو روی نیمکت ویارئال پس از دو سال و نیم به پایان رسید؛ دوره‌ای که او توانست این تیم را دو بار به جمع پنج تیم برتر لالیگا برساند.

اتلتیک بیلبائو نیز بار دیگر با ارنستو والورده خداحافظی کرد. سومین دوره حضور او در این باشگاه طولانی‌ترین دوره مربیگری‌اش در اتلتیک بود و از ژوئن ۲۰۲۲ آغاز شد. او در فصل ۲۰۲۳/۲۴ قهرمانی جام حذفی اسپانیا را به دست آورد؛ نخستین قهرمانی این تیم در این رقابت‌ها پس از ۴۰ سال.

با وجود اینکه اتلتیک فصل دشواری را در ۲۰۲۵/۲۶ پشت سر گذاشت و تنها سه امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار گرفت، جدایی هر دو مربی جای خالی بزرگی ایجاد کرد.

هدایت ویارئال به اینیگو پرز، مربی بسیار تحسین‌شده، سپرده شده است. او پیش‌تر دستیار اصلی آندونی ایرائولا بود و قرار بود در سال ۲۰۲۳ پس از انتقال ایرائولا از رایو وایکانو به بورنموث، به او در انگلیس ملحق شود؛ اما مشکلات مربوط به مجوز کار مانع این اتفاق شد.

چند ماه بعد، پرز سرمربی رایو وایکانو شد و مسیر موفقیت‌آمیز مربی پیشین خود را ادامه داد. او با فوتبال پرفشار و تهاجمی، ابتدا رایو را از سقوط در فصل ۲۰۲۳/۲۴ نجات داد و سپس در فصل بعد آن‌ها را به رتبه هشتم رساند؛ جایگاهی که سهمیه حضور در لیگ کنفرانس اروپا و نخستین تجربه اروپایی این باشگاه پس از ۲۴ سال را به همراه داشت.

پرز باورنکردنی بود؛ او فصل گذشته نیز با وجود اینکه رایو وایکانو درگیر رقابت‌های اروپایی بود، این تیم را بار دیگر به رتبه هشتم لالیگا رساند. رایو در آن فصل تا فینال لیگ کنفرانس اروپا پیش رفت، اما در نهایت با نتیجه ۱-۰ مقابل کریستال پالاس شکست خورد؛ تیمی که توان مالی‌اش فاصله زیادی با رایو دارد.

ویارئال خیلی سریع و مؤثر برای جذب پرز اقدام کرد و بدون شک امیدوار است او بتواند سبک فوتبال خود را هرچه زودتر در تیم پیاده کند.

در مقابل، اتلتیک بیلبائو تصمیم متفاوت‌تری برای جایگزینی والورده گرفت.

ادین ترزیچ نزدیک به دو سال بدون تیم بود؛ از زمانی که بوروسیا دورتموند را به فینال لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۲۳/۲۴ رسانده بود. اتلتیک در اوایل ماه مه و با باقی‌ماندن چهار بازی از فصل ۲۰۲۵/۲۶، انتخاب او را اعلام کرد.

پیش از این، احتمال حضور آندونی ایرائولا، کاپیتان سابق باشگاه، روی نیمکت تیم وجود داشت؛ اما گزارش‌ها نشان دادند او قصد دارد پس از جدایی از بورنموث در انگلیس بماند و در نهایت به لیورپول پیوست.

ترزیچ انتخاب نهایی اتلتیک بیلبائو شد و تنها دومین مربی آلمانی تاریخ باشگاه لقب گرفت؛ پس از یوپ هاینکس بزرگ که در دو دوره بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ و ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ هدایت این تیم را بر عهده داشت.

ترزیچ از همان ابتدا تأکید کرد که اتلتیک را یک «پروژه» نمی‌بیند و معتقد است این تیم باید بلافاصله جاه‌طلب باشد. این موضوع با توجه به تاریخ باشگاه قابل درک است؛ چراکه اتلتیک پیش از رتبه دوازدهم در فصل ۲۰۲۵/۲۶، در فصل‌های ۲۰۲۳/۲۴ و ۲۰۲۴/۲۵ به‌ترتیب پنجم و چهارم شده بود.

اتلتیک یکی از تنها سه باشگاهی است که هرگز از لالیگا سقوط نکرده و به همین دلیل یک نهاد مهم در فوتبال اسپانیا محسوب می‌شود؛ جایگاهی که انتظارات و فشار زیادی نیز به همراه دارد.

این باشگاه سقوط از سطح اول فوتبال اسپانیا را به‌سادگی نمی‌پذیرد و ترزیچ باید خیلی سریع نتیجه بگیرد تا تردیدهای اولیه درباره انتخابش را کاهش دهد.

یک فصل طولانی در پیش است؟

شروع فصل جدید لالیگا برای بسیاری از تیم‌ها همراه با امید و انگیزه است، اما برخی دیگر ممکن است با نگرانی به آن نگاه کنند.

برای مثال، در سویا خوش‌بینی چندانی وجود ندارد. این تیم که تا چند سال پیش یکی از قدرت‌های فوتبال اسپانیا بود، در سه فصل اخیر هر بار با خطر سقوط روبه‌رو شده است؛ در فصل‌های ۲۰۲۴/۲۵ و ۲۰۲۵/۲۶ نیز تنها یک امتیاز بیشتر از منطقه سقوط کسب کرد.

مشکلات شدید مالی باعث شد سویا در نیمه دوم فصل گذشته دومین سقف دستمزدی پایین‌ در لالیگا را داشته باشد. اولویت اصلی باشگاه در تابستان، فروش بازیکنان گرانقیمت و نفراتی بود که ارزش بازار داشتند. از میان شش خرید جدید تیم نیز تنها یک بازیکن بیش از یک میلیون یورو هزینه داشته است.

تلاش برای واگذاری باشگاه به گروهی به رهبری سرخیو راموس، محصول آکادمی سویا، در ابتدای تابستان شکست خورد که شرایط را برای هواداران پرشور و نگران این تیم دشوارتر کرد.

خوزه ایگناسیو ناوارو، مدیر ورزشی جدید باشگاه، به دلیل فروش بازیکنانی مانند خوان جوردن و تانگی نیانزو مورد استقبال هواداران قرار گرفته است. همچنین جذب رابی یور، مهاجم ۲۲ ساله اسکاتلندی از تیم صدرنشین لیگ سوئد یعنی سیریوس با مبلغ ۶.۵ میلیون یورو، امیدهایی در دل هواداران ایجاد کرده است.

با این حال، واقعیت این است که برای فصل ۲۰۲۶/۲۷ هر چیزی بهتر از یک نبرد برای بقا در لالیگا، موفقیت محسوب خواهد شد.

الچه نیز فصل گذشته تنها یک امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار گرفت. از آن زمان، ادر سارابیا، سرمربی تیم، جدا شده و بازیکنان مهمی مانند آلوارو رودریگز به بورنموث فروخته شده‌اند، آندره سیلوا به پورتو رفته، آلِیش فِباس به سلتا پیوسته و دوران حضور قرضی رافا میر نیز پایان یافته است.

سیلوا، میر و رودریگز در مجموع ۲۵ گل از ۴۷ گل الچه در لالیگا (بدون احتساب گل‌های به خودی) را به ثمر رساندند؛ یعنی ۵۳.۲ درصد از گل‌های تیم. جذب قرضی فاکوندو بوانانوته و خرید دائمی فر نینیو تصمیم‌های هوشمندانه‌ای به نظر می‌رسند، اما جایگزین کردن چنین میزانی از گلزنی آسان نخواهد بود.

رایو وایکانو نیز یکی دیگر از تیم‌هایی است که باید در فصل ۲۰۲۶/۲۷ زیر نظر گرفته شود.

اینیگو پرز این تیم را به دو رتبه هشتم پیاپی و همچنین فینال لیگ کنفرانس اروپا رساند، اما دیگر در باشگاه حضور ندارد. آخرین بار که رایو یک مربی محبوب و موفق یعنی ایرائولا را از دست داد، برای بقا در لالیگا جنگید؛ همان زمانی که پرز وارد شد و در نهایت تیم را نجات داد.

بئات سن‌خوزه امیدوار است مسیر پرز را ادامه دهد، اما جانشینی او کار بسیار دشواری خواهد بود.

شرایط آماده‌سازی پیش‌فصل نیز برای رایو چندان ایده‌آل نبوده است. در ماه ژوئیه، مجوز استفاده این تیم از ورزشگاه وایکاس به دلیل نگرانی‌های مربوط به سلامت و ایمنی توسط مقامات محلی تعلیق شد.

اگرچه صحبت‌ها درباره تعطیلی دو تا شش ماهه ورزشگاه کاهش یافته و رایو اعلام کرده قصد دارد نخستین بازی خانگی خود مقابل آلاوس در ۲۰ اوت را پس از عملیات پاکسازی در همین ورزشگاه برگزار کند، گزارش‌ها حاکی از آن است که این تیم احتمالاً مجبور خواهد شد مدتی از ورزشگاه بوتارکه لگانس استفاده کند.

این مشکل شاید کوتاه‌مدت باشد، اما اگر دوری از وایکاس طولانی شود، می‌تواند برای رایو وایکانو دردسرساز شود.