پژوهشی جدید و البته بحثبرانگیز، از وجود ارتباطی میان ترکیب میکروارگانیسمهای روده و برخی ویژگیهای مرتبط با رفتار سایکوپتیک خبر میدهد.
در این مطالعه که هنوز مورد داوری علمی قرار نگرفته، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی کارولینا کوستا، دانشمند زیستپزشکی دانشگاه پورتو، شواهدی اولیه درباره تأثیر احتمالی میکروبیوتا بر ویژگیهای مرتبط با سایکوپتی پیدا کردهاند. سایکوپتی یک ساختار شخصیتی بحثبرانگیز است که معمولاً با کمبود همدلی، کنترل ضعیف رفتار، رفتارهای ضداجتماعی و در موارد شدید، رفتارهای مجرمانه شناخته میشود.
پژوهشهای قبلی نشان دادهاند که سایکوپتها ممکن است برخی شباهتهای ساختاری در مغز داشته باشند؛ از جمله در مسیرهای مرتبط با قشر پیشپیشانی. با این حال، مطالعه جدید احتمال میدهد ارتباطهای مرتبط با این ویژگیها فقط به مغز محدود نباشد و به میکروبیوم بدن نیز کشیده شود.
بررسی ارتباط میکروبیوم و سایکوپتی
پژوهشگران در مقاله خود نوشتند:
ما این فرضیه را مطرح کردیم که ترکیب میکروبیوتای روده و دهان ممکن است با ویژگیهای شخصیتی سایکوپتیک در سطح غیربالینی ارتباط داشته باشد. تا جایی که میدانیم، این نخستین پژوهشی است که چنین ارتباطی را بررسی میکند.
کارولینا کوستا و همکارانش پاسخهای ۲۰۰ فرد بزرگسال را بررسی کردند. این افراد پرسشنامهای را تکمیل کرده بودند که برای سنجش ویژگیهای سایکوپتیک طراحی شده بود. پژوهشگران علاوه بر پاسخهای پرسشنامه، نمونههای خون، بزاق و مدفوع شرکتکنندگان را نیز برای بررسی ترکیب باکتریایی مورد تجزیهوتحلیل قرار دادند.
نتایج نشان داد میزان تنوع کلی میکروبهای موجود در روده و دهان بهتنهایی ارتباط مشخصی با ویژگیهای سایکوپتیک ندارد. با این حال، افرادی که امتیاز بالاتری در ویژگیهای سایکوپتیک داشتند، در مقایسه با افراد دارای امتیاز پایینتر، مقدار بیشتری از سه نوع باکتری خاص را نشان دادند.
پژوهشگران نتیجه گرفتند Allisonella ،Prevotella و C. evryensis ارتباط مثبت و معناداری با امتیازهای سایکوپتی داشتند، در حالی که T. vincentii ارتباط منفی با این امتیازها نشان داد. این باکتریها نقشهای مختلفی در بدن دارند؛ فعالیتهای آنها از کمک به فرایند هضم و برخی عملکردهای متابولیکی گرفته تا مشارکت در مقابله با عفونتها را شامل میشود.
محققان بهطور ویژه روی Allisonella تمرکز کردند. به گفته آنها، این باکتری پیشتر با برخی بیماریهای انسانی ارتباط داشته و ممکن است التهاب را افزایش دهد. التهاب نیز یکی از عوامل مهم مطرحشده در اختلالات روانپزشکی مانند اضطراب و افسردگی است؛ موضوعی که از نگاه پژوهشگران میتواند احتمال وجود ارتباطی با سایکوپتی را مطرح کند.
Prevotella نیز در مطالعات قبلی با تفاوتهایی در نواحی مغزی مرتبط با پردازش احساسات، توجه و اطلاعات حسی ارتباط داشته. چنین تغییراتی ممکن است توانایی مغز برای رمزگذاری دقیق جزئیات زمینهای محرکهای دریافتشده را تحت تأثیر قرار دهد.
هنوز نمیتوان از رابطه علت و معلولی صحبت کرد
با وجود جذابیت این یافتهها، نتایج پژوهش با محدودیتهای مهمی همراه است. تعداد ۲۰۰ شرکتکننده چندان زیاد نیست و بخشی از دادهها نیز بر اساس گزارش خود افراد به دست آمده؛ روشی که میتواند تحت تأثیر سوگیری قرار بگیرد و نتیجه نهایی را تغییر دهد.
پژوهشگران همچنین هشدار دادهاند که نتایج ممکن است در مناطق جغرافیایی مختلف یکسان نباشد. تفاوتهای جمعیتی، سبک زندگی و شرایط محیطی میتوانند بر ترکیب میکروبیوم بدن اثر بگذارند. آنها در پایان تأکید کردند:
از آنجا که یافتههای ما ماهیتی همبستگی دارند، نمیتوان رابطه علت و معلولی را اثبات کرد؛ بهویژه با توجه به ارتباط دوسویه میان میکروبیوتا و مغز.
به بیان سادهتر، ممکن است ماجرا دقیقاً برعکس چیزی باشد که در نگاه اول به نظر میرسد. یعنی ویژگیهای سایکوپتیک باعث تغییر ترکیب میکروبیوم روده شوند، نه اینکه باکتریهای روده موجب شکلگیری این ویژگیها شوند.
پژوهشگران در این باره نوشتند:
برای مثال، عواملی مرتبط با سایکوپتی، از جمله الگوهای تغذیهای و تفاوتهای هورمونی، ممکن است در شکلگیری ترکیب میکروبیوتای روده نقش داشته باشند.
با وجود تمام این محدودیتها، این تحقیق دیدگاه جالبی درباره ارتباط احتمالی میان میکروبیوم بدن و جنبههای افراطی رفتار انسانی ارائه میدهد. با این حال، برای مشخص شدن ماهیت واقعی این ارتباط و اینکه آیا میکروبها نقشی مستقیم در شکلگیری رفتارهای سایکوپتیک دارند یا خیر، به مطالعات گستردهتر و تحقیقات بیشتری نیاز است.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.