محمدعلی فردین: چرا سینمای ایران بدون من مسیر سخت‌تری را رفت؟

به گزارش پلاس، محمدعلی فردین معتقد بود فیلم‌سازان جوان اواخر دهه ۴۰ با کنار گذاشتن او، مسیر دشوارتری را طی کردند و اگر از محبوبیتش استفاده می‌کردند، سریع‌تر به اهداف هنری خود می‌رسیدند.

شغل دوم و جنجالی بازیگران معروف؛ همه دکتر و استادن چخبره؟

محمدعلی فردین، یکی از مهم‌ترین بازیگران سینمای پیش از انقلاب، در گفت‌وگویی با عباس بهارلو از تجربه‌هایش در سینمای ایران، شکل‌گیری «سینمای فردینی» و برخورد سینماگران جوان دهه ۴۰ با خود سخن گفته است.

او با اشاره به ورود فیلم‌سازان روشنفکری چون داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، ناصر تقوایی، علی حاتمی و ذکریا هاشمی به سینمای ایران گفت که این گروه برای معرفی خود، از چهره‌هایی مانند او فاصله گرفتند و حتی صحبت کردن با فردین را در شأن خود نمی‌دانستند. به گفته فردین، به‌جز کیمیایی، هیچ‌کدام از این کارگردان‌ها سراغ او نیامدند.

فردین می‌گوید علاقه زیادی داشته با داریوش مهرجویی کار کند، اما کارگردان‌های جوان افکار دیگری داشتند و نگران بودند که در صورت موفقیت فیلم، این موفقیت به نام حضور فردین ثبت شود. او معتقد بود اگر این فیلم‌سازان یک قدم به سمت او برمی‌داشتند، خودش هزار قدم جلو می‌آمد.

این بازیگر درباره نگاهش به سینما تأکید می‌کند که نه طرفدار تکرار بی‌حد فیلم‌هایی مانند «گنج قارون» بوده و نه موافق حذف کامل تماشاگر عام. به گفته او، نباید آن‌قدر سلیقه مردم را به بازی گرفت که ده‌ها فیلم مشابه ساخته شود و نه آن‌قدر مردم را کنار گذاشت که فیلم فقط برای چند داور جشنواره تولید شود.

فردین همچنین باور داشت بزرگ‌ترین خدمتش به سینمای ایران، ساختن تماشاگر و پر کردن سالن‌های سینما بوده است؛ موضوعی که به تهیه‌کنندگان جرأت سرمایه‌گذاری روی فیلم‌های کارگردان‌های جوان و روشنفکر آن دوره را می‌داد. او معتقد بود اگر سینماها خالی بودند، بسیاری از این فیلم‌سازان اصلاً امکان حضور و تثبیت در سینمای ایران را پیدا نمی‌کردند.

از نگاه فردین، اشتباه اصلی فیلم‌سازان جوان اواخر دهه ۴۰ این بود که او را به بازی نگرفتند؛ اشتباهی که به باورش باعث شد دیرتر به خواسته‌های سینمایی خود برسند.

منبع: بدینسان