عکس| وصیت‌ رضا رویگری مشخص شد + آخرین تصویر تلخ آقای بازیگر

به گزارش پلاس، رضا رویگری بزرگترین آرزویش برای مردم کشورش آرامش، سلامتی و شادی بود و وصیت‌اش هم این بود که فیلم زندگی‌اش ساخته شود البته فیلمی که دوست داشت، خودش آن را بسازد.

پردیس احمدیه با هودی مشکی و کلاه عجیب بنفش در شمال؛ چقدر بامزه و ناز شده

رضا رویگری در سال ۱۴۰۱ در گفت‌وگویی با ایسنا گفته بود: من تا زمانی که صورت و چشمانم کار کند، می‌توانم مقابل دوربین بروم اما پاهایم خیلی یاری نمی‌کنند؛ با این حال تا آخر عمرم توانایی کار کردن دارم و دلم می‌خواهد برای مردم کشورم خدمت کنم و همان رضا رویگری گذشته باشم. نمی خواهم گله کنم اما حرف و سخن زیاد است. آدم از یکسری افراد بیشتر توقع دارد اما خبری از آنها نیست. درک می کنم که همه گرفتارند ولی دلم می خواست دوستان بیشتر به من سر می زدند و با هم صحبت می‌کردیم اما متاسفانه گویا همه گرفتارند. ان شاءالله برای هیچکس بیماری نباشد به خصوص برای آنهایی که دوستشان داریم اما کسانی که مریض احوالند همیشه چشمانشان به در است تا کسی به دیدنشان بیاید. متاسفانه درِ خانه ما خیلی باز نمی‌شود و فقط دوستانی که همیشه به من لطف دارند و اطرافم هستند را هر روز می بینم. من همه را دوست دارم اما درک می کنم که گرفتاری ها هم زیاد است.

رضا رویگری همچنین می‌گفت: آرامش بزرگترین آرزوی من برای مردم و کشورم ایران است و اینکه از لحاظ اقتصادی مردم وضعشان بهتر شود، سلامت باشند و شادی را حس کنند. برای کشورم هم سرفرازی و آبرو آرزو می کنم.»

در سال ۱۴۰۱ هم در مراسم رونمایی از مستندش به نام «تماشاگر بهار» گفته بود: یک‌بار در کهریزک مرا پیش دکتر بردند، دکتر گفت تو از همه ما سالم‌تری‌. اما مرا به جایی برده بودند که یک دیوار بین من و بهشت زهرا (س) فاصله بود و شب‌ها توهم می‌دیدم.

رویگری درباره اینکه علاقه دارد نقش‌آفرینی کند یا خیر؟ گفته بود: بله هنوز هم علاقه‌مندم بازی کنم. کاری است که انتخاب کردم. دوستش دارم. انرژی کار را دارم و امیدوارم زودتر بتوانم به مردم خدمت کنم. منتظرم که آقای داوود میرباقری صدایم کند تا اگر قسمت شود بروم و در سریال «سلمان فارسی» بازی کنم.

در سال ۱۴۰۰ رضا رویگری در اختتامیه تئاتر فجر مورد تقدیر قرار گرفت.

او در آن مراسم گفته بود: تا به حال حتی یک کارت ده آفرین نگرفته بودم. این اولین جایزه من است، آن هم در تئاتر که برایم خیلی ارزشمند است، چون تئاتر خانه همه ماست و به آن عشق می ورزیم. هنرمندان تئاتر، لوطی تر از هنرمندان سینما هستند. این جشنواره هم، برای ما ارزش دیگری دارد و امیدوارم هر سال در کنار هم و در کنار بچه های شهرستان برگزاری آن را جشن بگیریم.

منبع: هفت صبح