حکایت و داستان شنیدنی ضرب المثل باد آورده را باد می برد چیست؟

به گزارش پلاس، در زمان پادشاهی خسرو پرویز نیز این جنگ ها هنوز ادامه داشت و در یکی از این جنگ ها ایرانیان توانستند بر رومیان پیروز شوند و حتی شهر بزرگ و آباد قسطنطنیه را محاصره کردند و این شهر ثروتمند روز به روز به سقوط نزدیک تر می شد. مردم روم فردی به نام هرقل( هراکلیوس) را به منصب امپراتوری انتخاب کردند.

ضرب المثل باد اورده را باد می برد

او نیز در اولین اقدام برای نجات خزائن جواهرات و زرها دستور داد تمام گنجینه های شهر قسطنطنیه را از راه دریا به سمت اسکندریه مصر ببرند تا در صورت سقوط شهر ثروت روم به دست ایرانیان نیفتد. چهار کشتی را پر از طلا و جواهرات کردند و به دریای مدیترانه انداختند. کشتی ها هنوز راه زیادی را نپیموده بودند که گرفتار باد مخالف شدند. ملاحان و ناخدایان هر چه سعی کردند تا کشتی ها را در مسیر درست قرار بدهند، موفق نشدند. در نهایت کشتی ها به ساحل شرقی مدیترانه که در اختیار ایرانیان بود رسید.

رومیان از چیزی که می ترسیدند اتفاق افتاد و تمام خزائن شهر قسطنطنیه که ثروت بسیار عظیمی بود بدون جنگ و خونریزی به سپاهیان ایران رسید. وقتی خبر به گوش خسرو رسید، بسیار خوشحال شد و دستور داد تا تمامی گنجینه را به شهر تیسفون پایتخت ساسانیان انتقال دهند.

خسرو پرویز نام این گنج را چون در اثر تغییر جهت وزش باد به دست ایرانیان افتاد بود، گنج باد آورده نامید. از آن روز به بعد وقتی ثروتی بدون زحمت نصیب کسی می شود، آن را باد آورده می نامند.

بعدها در سال 628 میلادی هرقل [هراکلیوس] با کمک اعانه مردم و خزائن کلیساها، توانست سپاهی را مجهز و جمع آوری کرده و به طرف ایران لشکر کشی کند. خسرو پرویز با قشونی به جنگ او شتافت ولی به دلیل کم بودن نیرو های جنگی مجهز و نارضایتی مردم از خسرو پرویز، هراکلیوس فاتح شد و تیسفون را غارت کرد و همه گنج های از دست داده چند سال پیش و گنجینه های خزانه پادشاهی ساسانی را به غنیمت گرفت. از آن تاریخ، عبارت «باد آورده را باد می برد» به ضرب المثل تبدیل گردیده است.

در واقع این ضرب المثل ناشی از این اصل بنیادین زندگانی بشر است که اصول زندگی انسان بر پایه تعادل و عدالت بنا شده است. برای حفظ ثروت، باید آن را از راه درست کسب کرد. پولی که با تلاش و زحمت به دست آید (پول حلال) ارزشمند و پایدار خواهد بود، اما ثروتی که از راه های ناعادلانه حاصل شود، بی دوام است. هر کس باید مراقب باشد که مسیرش در زندگی بر اساس اخلاق و صداقت باشد، زیرا آنچه که با فریب و نادرستی به دست آید، سرانجام قطعا از دست خواهد رفت.