حمایت تمام‌قد وطن امروز از محسن چاوشی

میلاد جلیل‌زاده در یادداشتی در روزنامه وطن امروز از محسن چاوشی حمایت کرد که بریده‌ای از آن را می‌خوانید: صدای محسن چاوشی از اول اینقدر خش‌دار و رنجناک نبود. شاید این شیوه خواندن او را سبکی بدانند که به مرور شکل گرفته و تکامل پیدا کرده اما در واقع او از همان ابتدای راه بازتاب چیزهایی بود که در کف جامعه و میان همهمه‌های به ظاهر کم‌اهمیت مردم طرح می‌شدند؛ چیزهایی که در ویترین کلیشه‌های رسانه‌های جریان اصلی سرگرمی کمتر می‌شد سراغی از آنها گرفت و این خش و رنج هم همراه با همان همنوایی، ذره‌ذره شکل گرفت. او صدای جوان‌های موسپید کرده نسل سوم است و مثل غالب خوانندگان ایرانی، تمام ترانه‌هایش نفرین معشوقه‌ای که رفته یا اعلام انزجار از او و یا بیانیه سبک و زرد یک آدم خیانت‌دیده و چیزهایی از این قبیل نیست. جایی که ده‌ها سال است خواننده‌هایش با ریتم شاد، موزیک‌هایی می‌خوانند درباره اینکه چقدر بدبخت هستند و تازه آن بدبختی هم یک مساله تین‌ایجری زودگذر و عمدتاً مزخرف است، جایی که دهه‌هاست بسیاری از موزیک‌ها زبان حال آدم‌های بازنده و ضعیف است یا ترجمه‌ای از پرروبازی آدم‌هایی که به ناهنجار بودن و بی‌رحمی عاطفی افتخار می‌کنند، محسن چاوشی یکی از معدود صداهایی است که از قالب این کلیشه‌ها بیرون ‌زده و رنج و امید و فتوت را توأمان زمزمه می‌کند. او برای همین محبوب است. چون صدای واقعی همین مردم است، نه تکرار کلیشه‌های زرد همیشگی و مردم واقعاً به شعری که زمزمه می‌کند گوش می‌دهند، نه اینکه صرفاً با ریتم و ملودی‌اش کار داشته باشند و مهم نباشد که خواننده چه می‌گوید.

حیوان خانگی‌های بامزه بهنوش طباطبایی؛ خونه که نیست باغ وحشه!

محسن چاوشی وقتی هنوز مجوز نگرفته بود و عملاً خواننده‌ای زیرزمینی به حساب می‌آمد، برای فلسطین، برای امام رضا و برای مردم جنگ‌زده خوزستان موزیک می‌ساخت و همین‌طور به شهرت و محبوبیت رسید. همانطور که گاهی ترانه‌هایش لحن انتقادی می‌گرفت، گاهی هم با بی‌وطنی مرزبندی می‌کرد و می‌گفت هیچ جا به جز ایران را برای زندگی دوست ندارد. همین چیزها او را به مردم معمولی ایران شبیه کرده بود و باعث محبوبیتش شد.

حدود 6 ماه بعد از جنگ ۱۲ روزه و انتشار قطعه علاج، حالا قطعه جدیدی از محسن چاوشی بیرون آمده که بازخوانی یک ترانه قدیمی و مشهور درباره امیرالمومنین علی علیه‌السلام است؛ قطعه «یا مولا». کفتارهای خشمگین که هر شکستی باعث می‌شود زوزه‌های‌شان بلندتر شود و شکست بعدی برای‌شان سنگین‌تر رقم بخورد، در اینجا دوباره پیدای‌شان شد و کاری کردند که آخرین پل‌ها را بین آنها و مردم ایران فرو ریخت.