پارس آنلاین
لیلا بلوکات - بگوسیب

کارگردان فیلم "یک روز بخصوص" : اگر معذوریت نداشتم تبلیغ فیلمم را به شبکه جم می دادم

۳۰ / ۰۱ / ۱۳۹۶ ۸۲۶ دانلود ویدئو ۱

آتا گشت
توضیحات
همایون اسعدیان؛ کارگردان سینمایی ایران بعد از ساخت هشت فیلم مختلف در نهمین فیلم خود یک روز بخصوص سراغ یک مسئله و مشکل اجتماعی رفته است. یک روز بخصوص در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با استقبال مخاطبان و منتقدان مواجه شد. به مناسبت اکران این فیلم با اسعدیان کارگردان فیلم و مجید قیصری که در نگارش فیلمنامه با اسعیدان همکاری داشته، گفتگو کردیم.

چرا سراغ خبرنگار رفتید؟ از یکسو کلیشه بودن این نوع کشمکش برای کسی که ادعای مبارزه با یک روند غلط را دارد و البته بارها در سینما به آن پرداخته شده و از سوی دیگر پایان خوشی که از چنین داستانی انتظار می‌رود و در بیشتر موارد هم سایه خود را بر داستان پهن می‌کند... قطعا وقتی سراغ قصه رفتید؛ نگاه روشن و مسبوق‌ به سابقه‌ای به این موضوع داشتید. در این باره توضیح می‌دهید؟

 همایون اسعدیان: انتخاب اول ما خبرنگار نبود بلکه انتخاب اول ما دبیر یک دبیرستان بود. زیرا این دو نفر از بعضی زوایا شبیه هم هستند و ما دوست داشتیم قهرمان قصه فردی فرهنگی باشد که یک مسئولیت اجتماعی نیز دارد. و خبرنگاران و روزنامه‌نگاران علاوه بر فرهنگی بودن و داشتن دغدغه مسائل اجتماعی بسیار آرمانگرا نیز هستند. خبرنگاری شغلی است که آرمانگرایی در ذات آن است و قهرمان فیلم ما نیز به این دلیل در یک چالش جدی قرار می‌گیرد که به آرمان‌هایی پایبند است.

در قصه‌ای که شما به تصویر کشیده‌اید همه قربانی‌اند. از سیستم پزشکی و پزشک تا کادر پرستاری و دلال خرید و فروش غیرقانونی و جابجایی نوبت‌های پیوند؛ بیماران و خانواده‌های آنها و حتی نوک هرم قاچاق پیوند اعضا و دارو... به‌نظر می‌رسد شما دنبال تنها روایتی از آنچه آشکارا در جریان است؛ بوده‌اید. اینطور نیست؟ اصولا نگاه شما به این موضوع چیست؟ تعریف مشخص شما از این سیستم چیست و از نگاه شما مقصر کیست؟

اسعدیان: برای من این مهم بود که تماشاگر بعد از تماشای فیلم خودش را به جای شخصیت اصلی (مصطفی زمانی) بگذارد و فکر کند اگر جای این شخصیت بود چه می‌کرد. گروه بسیاری از تماشاگران به من یا عوامل دیگر فیلم گفته‌اند که ما اگر جای قهرمان فیلم بودیم به دنبال نجات دادن جان خواهرمان بودیم و عمل جراحی را انجام می‌دادیم. در صورت درست بودن این تفکر سوال دومی پیش می‌آید که در آن صورت شخصیت اصلی داستان با یک عمر عذاب وجدان چه می‌کند زیرا در فیلم یک نفر می‌میرد تا خواهر قهرمان زنده بماند اگر از این زاویه نگاه کنیم، گزاره شما درست است و همه در این سیستم قربانی هستند. از طرف دیگر در این سیستم مقصر حامد (مصطفی زمانی) نیست زیرا اگر وی از عمل جراحی خواهر خود صرف نظر می‌کرد باز هم نوبت به آ‌ن پیرمرد و پسرش که مستضعف هستند و حق عمل دارند، نمی‌رسید بلکه به خانواده دیگری می‌رسید که بدون نوبت می‌خواستند عمل جراحی را انجام دهند و امکان مالی دارند. از طرف دیگر چه ما قبول داشته باشیم که در این شرایط همه قربانی هستند یا قربانی نیستند، نفی شرایط موجود نیست زیرا شرایط موجود وجود دارد. برای من و قیصری مهم این بود که قهرمان ما در چالشی قرار می‌گیرد که دست به عملی می‌زنند که قبول ندارد و بعد این سوال به وجود می‌آید که چه باید بکند و اگر بیننده که فیلم را می‌بیند جای شخصیت اصلی بود؛ چه تصمیمی می‌گرفت؟

قیصری: جوامعی مانند ما که سنتی هستند براساس اخلاق اداره می‌شوند. چه اخلاق فردی و چه اخلاق اجتماعی. جامعه مدرن براساس قانون اداره می‌شود. حال اگر در جامعه‌ای مانند جامعه ما که بین سنت و مدرنیته است؛ هم اخلاق را رعایت نکنیم و هم به قانون عمل نکنیم؛ کل جامعه از بین می‌رود به قول جزوف کمبل گناه عملی است که نظم شخص و جامعه را به هم بریزد وقتی این نظم به هم می‌خورد در چنین شرایطی همه متضرر می‌شوند. شاید یک نفر هم به یک سود موقتی برسد اما قطعا وی نیز در آینده جزء متضرران اصلی محسوب می‌شود.

در جامعه مدرن اصلا قابل قبول نیست که اگر دولت یا حاکمیت به وظیفه خود عمل نکرد من خودم را محق بدانم تا حقم را؛ خودم بستانم.

از زاویه دیگری آیا می‌توان از کسی که نسبت به خانواده‌اش بی‌اهمیت است و برای نجات جان خواهر خود حاضر نیست تمام تلاش خود را به کار بگیرد؛ انتظار داشت که در مقابل مشکلات جامعه مسئولیت‌پذیر باشد؟


اسعدیان: آنچه در درون این سوال نهفته است که ما عمل شخصیت اصلی را با این منظر که می‌خواهد جان خواهرش را نجات دهد توجیه می‌کنیم یعنی اینکه ما در هر حالتی به دنبال رسیدن به منافع حتی مشروع خود هستیم مهم نیز در این فیلم طرح این پرسش است زیرا از نظر من؛ جامعه ما امروز در وضعیتی مانند فیلم یک روز بخصوص قرار دارد. جامعه در وضعیتی است که وقتی صبح از خانه بیرون می‌آییم، باور داریم که هیچ‌کسی دلسوز و مدافع ما نیست و باید یک زره و یک غلاف تمام فلزی بپوشم و در بیرون از خانه برای گرفتن حقم بجنگم تا بتوانم شب با میزانی از خوراک و آنچه که زندگی من نیاز داشته به خانه برگردم و تمام رفتارهای خودم را با گزاره مسئولیت‌پذیری برای خانواده‌ام توجیه کنم و با این توجیه هر کاری انجام می‌دهم، دیگر مشکلی نخواهد داشت و اگر کسی از من بپرسد که چرا در طول روز رشوه می‌گیرم یا دروغ می‌گویم فوری پاسخ می‌دهم که کسی به فکر من نیست و من بای
داغ ترین ها

نظرات (0)

نام شما:
پست الکترونیک:
دیدگاه شما:

پیام شما با موفقیت ثبت شد.

مرتب سازی بر اساس : جدیدترین ها | قدیمی ترین