مهتاب کرامتی:شغلم در پانزده سالگی مراقب کنکور بود/بخاطر درآمد مجبور نیستم هر نقشی را قبول کنم

۱۷ / ۰۱ / ۱۳۹۶ ۳۸۸۹ دانلود ویدئو ۱
توضیحات

هفته‌نامه جامعه پویا در ویژه‌نامه نوروزی خود با مهتاب کرامتی به گفت‌وگو نشسته است. این مجله می‌نویسد: «مهتاب کرامتی از جمله بازیگران سینمای ایران که تلاش کرده مسئولیت اجتماعی یک چهره سینمایی را  به سلفی‌گرفتن با هواداران خلاصه نکند.
او چند سالی می‌شود که سفیر حسن‌نیت ایران در سازمان بین‌المللی «یونیسف» است. «سفیر حسن‌نیت» به فردی گفته می‌شود که از سوی سازمان یا مجموعه‌ای با توجه به حسن شهرت و اعتبار خود، برای ترویج آرمان آن سازمان و جمع‌آوری کمک مالی و غیرمالی مأموریت می‌یابد.
 مسئله آموزش درباره اچ‌آی وی، مبارزه با سرطان سینه و مسائل مرتبط با کودکان، دغدغه‌های اصلی مهتاب کرامتی در این روزها هستند. دغدغه‌هایی که او حالا آنها را در زندگی مجازی خود نیز دنبال می‌کند و از هر فرصتی برای اطلاع‌رسانی درباره آنها بهره می‌برد. همین دغدغه‌های اجتماعی باعث شده که او سراغ تهیه‌کنندگی فیلم مستند برود.»
گزیده این گفت‌وگو را با هم می‌خوانیم:
- دو مقوله سینما و فعالیت‌های اجتماعی از هم مجزا نیستند و می‌توانند یاری‌رسان یکدیگر باشند.
- سینمای مستند می‌تواند به آگاه‌سازی افکار عمومی کمک کند، به شرطی که امکان اکران مناسب داشته باشد.
- ساخت مستند اجتماعی برای من اهمیت بالایی دارد چون می‌تواند بازتاب بسیاری در جامعه داشته باشد. رخشان بنی‌اعتماد یکی از الگوهای موفق در این عرصه است. او از فضای مستند به شیوه‌ای مثبت و در راستای انتقال پیام‌های خود به مردم و اهالی سینما بهره می‌برد. آخرین نمونه آن «آی آدم‌ها» است؛ مستندی موفق درباره فعالیت‌های یک سازمان مردم‌نهاد که به فعالیت‌هایی در زمینه کودکان می‌پردازد.
- به واسطه فعالیت‌های هنری و اجتماعی که انجام می‌دهم، با سوژه‌های بسیاری از نزدیک آشنا می‌شوم. به ساخت تمامی این سوژه‌ها فکر می‌کنیم اما هدف اصلی ما ساخت این موضوعات اجتماعی به شیوه جذاب، واقعی و به دور از شعارزدگی است. دوست داریم اگر قرار است در این عرصه به فعالیت‌های خود ادامه دهیم، به دور از شعارزدگی و سیاه‌نمایی باشد و واقعیت‌های جامعه را به زیباترین شکل ممکن به گوش مخاطب برسانیم.
- در عصر حاضر فضا به گونه‌ای نیست که بی‌تفاوت از کنار تمامی مسائل اجتماعی عبور کنید. شما باید عکس‌العمل داشته باشید و در این عرصه فعالیت کنید. شاید نیاز به گذشت زمان وجود دارد تا افراد نقشه راه درست را یاد بگیرند. شبکه‌های اجتماعی می‌توانند در این مسیر به افراد کمک کنند یا مضر باشند.
- نباید واکنش‌های ما به نگارش یک پیام هیجانی در اینستاگرام محدود شود؛ بلکه باید درباره موضوع فکر کرده و سنجیده عمل کنیم.
- با کنارنشستن و عمل‌نکردن، در هیچ عرصه‌ای موفق نخواهیم بود.
- ۱۰ سال است که در کنار یونیسف هستم. شاید در روزهای نخست رفتار من هم با احساس همراه بود و کمی هیجانی به نظر می‌رسید اما در حال حاضر سعی می‌کنم هوشیارتر عمل کنم. هرچند هنوز هم امکان خطا وجود دارد اما این مانع از فعالیت من نمی‌شود.
- هدف اولیه یونیسف ایران کمک به کودکان ایرانی است. من تلاش کردم این اهداف را به گوش جامعه برسانم و این اتفاق رخ داد.
- آشنایی من با یونیسف به رشته تحصیلی من در دانشگاه بازمی‌گردد. من رشته میکروبیولوژی خوانده‌ام. هنوز هم یکی از دغدغه‌های زندگی من موضوع ایدز است و در کمپین‌هایی که یونیسف در این‌ باره برگزار می‌کند، شرکت می‌کنم.
- قرار نیست بابت این فعالیت دستمزدی دریافت کنم و مسئولیت‌های اجتماعی که من در قبال جامعه بر عهده دارم و انجام می‌دهم رایگان است.
- هیچ‌گاه فعالیت سیاسی نداشته‌ام؛ چرا که معتقدم زمانی باید وارد این مسائل شد که قواعد بازی را بلد بود. در غیر این صورت ضربه خواهید خورد و وسیله‌ای تاریخ مصرف‌دار می‌شوید.
- باید یاد بگیریم به جای سرک‌کشیدن به فضای خصوصی دیگران از این امکان درست استفاده کنیم.
- من خیلی دیر به شبکه‌های مجازی پیوستم چون علاقه و زمانی نداشتم اما پس از مدتی حس کردم فضای خوبی برای تبلیغ در زمینه امور فرهنگی و اجتماعی است. مانند رسانه‌ها که منبعی برای اطلاع‌رسانی هستند.
- محیط زیست بی‌نهایت مهم است اما مسائل مرتبط با کودکان و سرطان همواره برای من اهمیت بیشتری دارد. این بیماری، این روزها جان افراد بسیاری را می‌گیرد؛ در حالی‌ که با نحوه زندگی ما قابل پیشگیری است. مسائل کودکان بسیار گسترده است و بسیاری از معضلات اجتماعی و محیط زیستی به نوعی به این قشر ارتباط می‌یابد مانند آلودگی هوا که به کودکان و سلامت آنها مرتبط است.
- تمامی دغدغه‌ها باید همزمان مورد توجه قرار گیرند. نمی‌توان هیچ دغدغه‌ای را بر دیگری ترجیح داد. تمامی این مسائل به یکدیگر متصل هستند. نمی‌توان گفت که درباره آگاهی‌سازی در زمینه سرطان و نوع زندگی فعالیت کنیم و پرداختن به آلودگی هوا را به زمان دیگری موکول کنیم.
- تا آنجا که زندگی شخصی و کاری‌ام مختل نشود، برای انجام فعالیت‌های اجتماعی زمان صرف می‌کنم و حتی از تفریحات خود برای انجام این فعالیت‌ها کم می‌کنم. البته می‌کوشم با مدیریت زمان برای انجام تمامی امور زمان کافی در اختیار داشته باشم اما به هر حال انرژی و فرصت هر کس محدود است.
- من از ۱۵سالگی مشغول به کار شدم و کارهای متنوعی ان

داغ ترین ها

نظرات (0)

نام شما:
پست الکترونیک:
دیدگاه شما:

پیام شما با موفقیت ثبت شد.

مرتب سازی بر اساس : جدیدترین ها | قدیمی ترین